Krakowska Jesień Jazzowa 2009 Największa światowa gwiazda free-jazzowego kontrabasu. Zdecydowany numer 1 większości ankiet i plebiscytów.
William Parker(USA) – basista
rocznik 1952. Człek większy niż jego kontrabas. Zarówno ciałem, jak i duchem. Aktywny muzycznie od ponad 30 lat.
Parker jest wychowankiem Richarda Davisa, Jimmy'ego Garrisona i Paula Westa, u których na początku lat 70. studiował grę na kontrabasie. Od końca lat 60. jest czynnym basistą. W tym okresie współpracował z wieloma znakomitościami sceny jazzowej, zazwyczaj kojarzonymi z awangardowymi jego nurtami. Pośród nich byli: David S.Ware, Charles Gayle, Milford Graves, Bill Dixon, Jimmy Garrison, Frank Lowe, Don Cherry, Cecil Taylor, Peter Brötzmann i Derek Bailey.
W początku lat 70. związany był z loftowym Studio Rivbea Sama Riversa, już wówczas stał się współpracownikiem niemal wszystkich dobrze znanych w późniejszym okresie muzyków. Później wspomagał także obiecujących muzyków młodszego pokolenia, jak np. Matthew Shippa.
Prowadzi też własne grupy, spośród których na szczególne uznanie zasługuje prowadzona od 1994 r. The Little Huey Creative Orchestra - nie mający stałego składu zespół, realizujący kompozycje przeznaczone na większy aparat wykonawczy. Dotychczas skład Orkiestry liczył od 10 do 25 członków.
Mniejsze propozycje realizowane są przez istniejący od 1978 r. Other Dimensions In Music, w którym współpracownikami Parkera są Roy Campbell, Daniel Carter i Rashid Bakr, a także występujące od połowy lat 90. In Order To Survive z Robem Brownem, Cooperem Moorem i Susie Ibarrą. Występuje także z projektami solowymi.
Oprócz muzyki, Parker próbuje swych sił także w filmach krótkometrażowych oraz poezji. Estetyka gry i koncepcji muzycznej Parkera zawsze oscylowała wokół free jazzu; obecnie uważany jest za jednego z najważniejszych przedstawicieli współczesnego oblicza tej muzyki.
